Περί... θέσεων και απόψεων 444: "Παγκοσμιοποίηση" και "νέα τάξη πραγμάτων" - από τις θεωρίες συνωμοσίας στην πραγματικότητα της ιστορίας (2013)

Όλοι έχουμε ακούσει τις λέξεις "νέα τάξη πραγμάτων" και "παγκοσμιοποίηση" και στους περισσότερους το μυαλό τους πάει στην συνομωσιολογία. Όχι άδικα, γιατί η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι όροι συνοδεύονται πολλές φορές από διάφορες θεωρίες οι οποίες φαντάζουν "υπερβολικές". Συχνά έχουν περιεχόμενο καταστροφολογικό για την ανθρωπότητα και τις κοινωνίες προκαλώντας έτσι φόβο και τρόμο στους εύπιστους και σαρκασμό ή κυνική περιφρόνηση στους σκεπτικιστές.

 Η αλήθεια όμως στην πραγματικότητα είναι ότι αυτοί οι δύο όροι δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με θεωρίες συνωμοσίας. Τουναντίον, έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στην ιστορία του νεότερου πολιτισμού από πολιτικούς, ιστορικές προσωπικότητες και διανοούμενους. Ηεπιστήμη της ιστορίας τους υιοθέτησε, εξειδικεύοντας τους ωστόσο ως όρους συναφείς με την πολιτική και ιστορική τους έννοια και διαχωρίζοντας τους από διάφορους συσχετισμούς με τις θεωρίες συνωμοσίας. Οι πρώτοι μάλιστα που είχαν χρησιμοποιήσει τον όρο "νέα τάξη" ή "νέα τάξη πραγμάτων", ήταν κατά διάφορους ιστορικούς οι Ρωμαίοι από παραφράσεις του "Pax Romana" δηλαδή "Ρωμαϊκή ειρήνη" που χρησιμοποιήθηκε και ως "Ρωμαϊκή τάξη" ή "τάξη της Ρώμης", ενώ σε κάποιες στιγμές όταν κυρίως επέρχονταν κάποιες σημαντικές πολιτικές ή γεωπολιτικές αλλαγές στον κόσμο τους, γινόταν και η χρήση του όρου"νέα Ρωμαϊκή τάξη" ή "νέα τάξη".

 Ο όρος τώρα “παγκοσμιοποίηση”, δεν είναι ούτε αυτός ένα “καινούργιο φρούτο”. Αν το δούμε από την ιστορική του πλευρά, η κάθε περίοδος, μικρή ή μεγάλη, είχε την δική της μορφή παγκοσμιοποίησης. Άλλωστε αυτό είναι που οι διάφορες αυτοκρατορίες ανά τις εποχές επιχείρησαν να επιβάλουν. Άλλες επιτυχημένα, άλλες λιγότερο. Μάλιστα η σύλληψη αυτής της ιδέας είναι τόσο αρχαία όσο και οι βιβλικοί χρόνοι. Πρώτος ο οποίος επιχείρησε κάτι τέτοιο ήταν ο βασιλιάς Νίμροντ (ή Νιμρόδης ή Νεμρώδ) της μεσοποτάμιας και πρώτος ιδρυτής της Βαβυλώνας. Πέρα από τις παραδόσεις του πύργου της Βαβέλ με τις οποίες αυτός σχετίζεται και έχουν εμφανώς έναν ιδιότυπο συμβολισμό μορφής παγκοσμιοποίησης, ο Νίμροντ ήταν αυτός ο οποίος οραματίστηκε έναν κόσμο ελεγχόμενο από τον βασιλικό του οίκο που θα εκτεινόταν και πέρα από την επικράτειά του, με όχημα την μία θρησκεία, την μία γλώσσα και την μία διακυβέρνηση που θα επέβαλε είτε δια της βίας, είτε δια του φόβου, είτε δια του εμπορίου και της οικονομίας ή είτε και δια μέσω όλων αυτών μαζί.

Εύλογοι προφανώς οι συνειρμοί που αυτό δημιουργεί με την σημερινή εκδοχή της παγκοσμιοποίησης όπως κανείς μπορεί να τις συναντήσει συχνά στις διάφορές θεωρίες συνωμοσίας και μάλιστα ως η προέκταση και η σκοπιμότητα της σύγχρονης “νέας τάξης πραγμάτων”. Αυτή ωστόσο η αρχέγονη βιβλική ιστορία "παγκοσμιοποίησης", ο μύθος δηλαδή του Νεμρώδ και της Βαβέλ, ήταν και η αρχή για διάφορες δοξασίες και λαϊκές παραδόσεις που εξελιγμένες σήμερα πια αλλά και στρεβλωμένες, βρίσκονται στον πυρήνα των διαφόρων θεωριών συνωμοσίας. Οι εκδοχές που λαμβάνουμε σήμερα σαν ηχώ από το παρελθόν είναι πολλές, άλλες περισσότερο γνωστές και διαδεδομένες και άλλες λιγότερο.

Και είναι φανερό ότι οι διάφορες ελίτ και ανά τις εποχές είτε ως ομάδες είτε ως αδελφότητες και μυστικές κοινωνίες, όπως και διάφοροι επιτήδειοι, χρησιμοποίησαν αυτές τις ιστορίες για να εξυπηρετήσουν δικές τους σκοπιμότητες. Το ερώτημα όμως που πολλές φορές έχει απασχολήσει ακόμα και ιστορικούς, αιρετικούς ωστόσο κατά περίπτωσιν τουλάχιστον στα μάτια της ακαδημαϊκής κοινότητας, είναι αν υπάρχει "καπνός" και αν τελικά υπάρχει, υπάρχει και "φωτιά"; Και αν ναι πόσο μεγάλη είναι;

Οι νέες συσπειρώσεις σήμερα των ελίτ δημιουργούνται πίσω από οπορτουνιστικές καταστάσεις συσχετισμών που προκύπτουν από τους ανταγωνισμούς τους και μεταπηδούν από πόλους σε πόλους αν χρειαστεί, το διεθνοποιημένο στρατιωτικό σύμπλεγμα, το βιομηχανικό κατεστημένο, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα ακαδημαϊκά μπλοκ, το τεχνολογικό επιχειρηματικό δόμημα, τις οικογενειακές πολιτικές ελίτ και τους διάφορους οικονομικούς ιδεολογισμούς του ευρύτερου καπιταλιστικού χώρου όπως και τα διάφορα άλλα μικρά ή μεγάλα λόμπι. Ενίοτε όμως και αν για κάποιους λόγους τα "βρουν μπαστούνια" εύκολα βγάζουν από το χρονοντούλαπο τους διάφορα επικοινωνιακά φορτία για να προκαλέσουν εντυπώσεις στην κοινή γνώμη ή και να την ελέγξουν με πιο άμεσους τρόπου σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο... το χειρότερο όμως συμβαίνει όταν τις "συνταγές" που φέρνουν αυτές οι ελίτ είναι αντίθετες με τα συμφέροντα κάποιων άλλων πάλι ελίτ. Εκεί πραγματικά το πρόβλημα για εμάς τους κοινούς θνητούς είναι τεράστιο, ειδικά αν η σύγκρουσή τους αυτή έχει διεθνοποιημένα χαρακτηριστικά. Και πολύ φοβούμαι ότι σήμερα δυστυχώς διερχόμαστε μιας τέτοιας φάσης... και η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεσαι διάφορες προφητείες και θεωρίες συνωμοσίας για να καταλάβεις ότι κάτι δεν πάει καλά στον κόσμο.

 Υ.Σ  Το παρών κείμενο αποτελεί συντομευμένη έκδοση του αρχικού πολυσέλιδου άρθρου που αναρτήθηκε στην κεντρική σελίδα του ιστολογίου με τίτλο: "Νέα τάξη" και "παγκοσμιοποίηση" - από τον ιστορικό προσδιορισμό αυτών των εννοιών στις θεωρίες συνωμοσίας και τον άγνωστο μύθο του Νεμρώδ. Ακολουθήστε τον σύνδεσμό εδώ για να μεταβείτε στο πλήρες άρθρο.

  444©